Yves Saint Laurent – od klasyki po kontrowersje

Yves Saint Laurent to nazwisko, które na zawsze zapisało się w historii światowej mody. Uważany za jednego z najwybitniejszych projektantów XX wieku, był twórcą, który potrafił połączyć elegancję haute couture z odwagą artystyczną. Jego projekty były jednocześnie ponadczasowe i rewolucyjne – od delikatnych, kobiecych fasonów po pełne buntu stylizacje, które wyprzedzały swoje czasy.

Saint Laurent nie tylko tworzył ubrania – on kształtował sposób, w jaki kobiety postrzegały siebie. Dzięki niemu moda stała się formą wolności, ekspresji i siły. Ten artykuł to opowieść o życiu i twórczości YSL – o młodym geniuszu, który zaczynał u boku Christiana Diora, o projektancie, który odważył się łamać zasady, i o legendzie, której wpływ do dziś inspiruje świat mody.

Początki kariery i rewolucja w Diorze

Yves Henri Donat Mathieu Saint Laurent urodził się w 1936 roku w Oranie, wówczas należącym do francuskiej Algierii. Od najmłodszych lat zdradzał wyjątkową wrażliwość estetyczną – tworzył własne rysunki strojów, a jego matka i babka, ubrane zawsze z klasą i elegancją, były dla niego pierwszymi inspiracjami. Już jako nastolatek wyróżniał się talentem, który wkrótce miał odmienić oblicze światowej mody.

W 1953 roku Saint Laurent przyjechał do Paryża, aby rozpocząć naukę w Chambre Syndicale de la Couture. Tam jego prace szybko zwróciły uwagę redakcji „Vogue’a”, a niedługo później samego Christiana Diora. Spotkanie z mistrzem haute couture było punktem zwrotnym w jego życiu. Dior dostrzegł w młodym projektancie ogromny potencjał i zatrudnił go w swoim domu mody.

Po nagłej śmierci Diora w 1957 roku zaledwie 21-letni Yves Saint Laurent został mianowany dyrektorem artystycznym jednej z najważniejszych marek w świecie mody. To ogromna odpowiedzialność, ale i szansa, którą wykorzystał z pełną świadomością swojego talentu.

Co wyróżniało kolekcję „Trapez”?

Jego pierwsza samodzielna kolekcja dla Diora, zaprezentowana w tym samym roku, okazała się prawdziwą rewolucją. „Ligne Trapèze” (linia trapezu) zrywała z obowiązującymi dotąd zasadami kobiecej sylwetki, jakie wprowadził Christian Dior w swojej słynnej „New Look”. Saint Laurent zaproponował nową formę kobiecości – swobodniejszą, bardziej naturalną, pełną lekkości.

Kolekcję „Trapez” wyróżniały przede wszystkim następujące cechy:

luźniejsze, rozkloszowane kroje sukienek i płaszczy, które subtelnie opływały sylwetkę,
rezygnacja z usztywnianych gorsetów i krępujących konstrukcji,
podkreślenie ramion i linii szyi, a nie talii,
wykorzystanie jasnych, dziewczęcych tkanin, które wprowadzały powiew świeżości do haute couture.

Dzięki tej kolekcji młody projektant stał się symbolem nowoczesności w modzie, a jego nazwisko błyskawicznie obiegło świat. Z dnia na dzień Yves Saint Laurent zyskał status cudownego dziecka francuskiego haute couture.

Sukces „Trapezu” otworzył nową erę w historii mody – erę, w której kobieta przestała być wyłącznie obiektem elegancji, a zaczęła być jej podmiotem. Saint Laurent wprowadził do kobiecej garderoby lekkość, wygodę i młodzieńczą świeżość, które na długo zdefiniowały styl lat 60.

Choć początki jego kariery były naznaczone ogromnym sukcesem, Saint Laurent szybko przekonał się, że świat mody jest równie wymagający, co bezlitosny. Mimo to jego talent, ambicja i nieustanna chęć poszukiwania nowych form ekspresji sprawiły, że już wkrótce miał rozpocząć kolejny, jeszcze odważniejszy etap swojej drogi – stworzenie własnego domu mody, który pozwolił mu na pełną niezależność twórczą.

Założenie własnego domu mody i walka o niezależność

Po sukcesach odniesionych w domu mody Dior, Yves Saint Laurent stanął przed wyzwaniem, które miało na zawsze odmienić jego życie zawodowe. Po trudnym rozstaniu z marką Dior w 1960 roku, spowodowanym problemami zdrowotnymi i konfliktem z nowym kierownictwem, projektant postanowił rozpocząć nowy rozdział. W 1961 roku, wraz z Pierre’em Bergé – swoim partnerem życiowym i biznesowym – założył dom mody Yves Saint Laurent. To właśnie w tym momencie narodziła się legenda, a nazwisko Saint Laurenta zaczęło funkcjonować nie tylko jako nazwisko projektanta, ale jako symbol wolności artystycznej i nowoczesnej elegancji.

Dzięki wsparciu Bergé, który zarządzał stroną finansową i organizacyjną przedsięwzięcia, Yves mógł w pełni skupić się na twórczości. Już od pierwszych kolekcji pokazał, że jego celem jest nie tylko tworzenie pięknych ubrań, ale również redefiniowanie pojęcia kobiecości. W jego wizji kobieta była niezależna, pewna siebie i odważna – mogła wyglądać elegancko, ale też silnie, bez potrzeby naśladowania narzuconych wzorców.

Le Smoking – garnitur, który zmienił kobiecą elegancję

W 1966 roku Saint Laurent zaprezentował projekt, który przeszedł do historii mody – Le Smoking, czyli damski garnitur inspirowany klasycznym smokingiem męskim. Był to moment przełomowy nie tylko w estetyce, ale również w postrzeganiu kobiecej tożsamości.

Kobieta w garniturze YSL przestała być biernym symbolem elegancji – stała się aktywną uczestniczką życia społecznego. Le Smoking łączył w sobie surową, męską linię z subtelną kobiecą zmysłowością. Projekt składał się z dopasowanej marynarki, wąskich spodni, białej koszuli i satynowej kokardy lub muchy. Choć dziś wydaje się to klasyką, w latach 60. był to akt odwagi, a nawet prowokacja.

Wielu ówczesnych restauratorów w Paryżu odmawiało kobietom wstępu, jeśli pojawiały się w garniturze Saint Laurenta. Mimo kontrowersji, „Le Smoking” szybko zdobył uznanie wśród artystek i ikon stylu, takich jak Catherine Deneuve, Bianca Jagger czy Loulou de la Falaise. Garnitur stał się manifestem równości i elegancji jednocześnie – symbolem nowoczesnej kobiety, która nie potrzebuje sukni, by emanować klasą.

Prêt-à-Porter – luksus dostępny dla wszystkich

Kolejnym krokiem w rewolucji YSL było wprowadzenie koncepcji Prêt-à-Porter, czyli kolekcji gotowych do noszenia. W 1966 roku projektant otworzył butik „Rive Gauche” w Paryżu, który stał się jednym z pierwszych miejsc, gdzie można było kupić ubrania od znanego projektanta w przystępniejszych cenach.

Saint Laurent rozumiał, że moda haute couture, choć piękna, dociera jedynie do wąskiej grupy klientek. Chciał, aby jego projekty mogły nosić kobiety z różnych środowisk, które pragnęły wyrazić siebie poprzez styl. Linia Prêt-à-Porter była odpowiedzią na potrzeby nowoczesnego społeczeństwa i jednocześnie początkiem demokratyzacji luksusu.

Najważniejsze innowacje wprowadzone przez Yves’a Saint Laurenta w tamtym okresie to:

stworzenie nowego modelu sprzedaży mody luksusowej, opartego na dostępności i codziennym użytkowaniu,
nadanie modzie ulicznej statusu artystycznego i modowego,
konsekwentne łączenie elementów męskiej garderoby z kobiecymi detalami,
wprowadzenie koncepcji projektanta jako marki osobistej, a nie tylko nazwiska w logo.

Dzięki tym zmianom YSL nie tylko umocnił swoją pozycję w świecie mody, ale również zmienił sposób, w jaki ludzie postrzegali luksus. Zamiast niedostępnego ideału, luksus stał się stylem życia – wyrafinowanym, ale bliskim codzienności.

Yves Saint Laurent w latach 60. udowodnił, że moda może być czymś więcej niż tylko pięknym rzemiosłem – może być językiem, którym kobiety wyrażają siebie i swoją niezależność. Jego wizja samodzielności twórczej i odwaga w łamaniu zasad sprawiły, że kolejne dekady należały już bezsprzecznie do niego.

Ikoniczne projekty i inspiracje

Yves Saint Laurent był projektantem, który potrafił połączyć tradycję z nowoczesnością w sposób absolutnie wyjątkowy. Jego talent polegał na umiejętności czerpania z historii sztuki, kultury i podróży, a następnie przekładania tych inspiracji na język mody. Projekty Saint Laurenta nigdy nie były jedynie ubraniami – stanowiły manifesty estetyczne i kulturowe, które wyznaczały nowe kierunki w światowym designie.

W jego twórczości kluczową rolę odgrywało dążenie do równowagi pomiędzy prostotą formy a ekspresją detalu. Potrafił nadać klasycznym krojom nowoczesny charakter, sprawiając, że nawet najbardziej minimalistyczna sylwetka nabierała wyjątkowej elegancji. To właśnie ta umiejętność sprawiła, że jego projekty do dziś uznawane są za ponadczasowe i niezmiennie inspirują kolejne pokolenia projektantów.

Najsłynniejsze projekty Yves’a Saint Laurenta

W dorobku Saint Laurenta znajduje się wiele kreacji, które na stałe wpisały się w historię mody. Do najbardziej rozpoznawalnych należą:

Sukienki Mondrian (1965) – inspirowane malarstwem Pieta Mondriana. Saint Laurent połączył prosty krój shift dress z geometrycznymi blokami koloru – czerwieni, błękitu, żółci i czerni, tworząc modową interpretację abstrakcyjnego obrazu. Była to rewolucja w estetyce minimalizmu i pierwszy tak odważny dialog między modą a sztuką współczesną.
Safari jacket (1968) – inspirowana podróżami do Afryki. Kurtka z wieloma kieszeniami, przewiązana paskiem w talii, połączyła wygodę z wyrafinowaniem. Stała się symbolem stylu „safari chic” i jednym z najbardziej rozpoznawalnych projektów końca lat 60.
Transparentne bluzki (1968–1970) – YSL był jednym z pierwszych projektantów, którzy wprowadzili do mody przezroczystości. Chciał, aby kobiety mogły ukazywać swoją zmysłowość bez wulgarności. Jego bluzki z organzy i tiulu były subtelne, lekkie, a zarazem odważne.

Każdy z tych projektów był nie tylko modowym eksperymentem, ale także komentarzem społecznym. Saint Laurent wierzył, że moda może odzwierciedlać ducha epoki – jej aspiracje, pragnienia i napięcia. Dzięki temu jego kolekcje stawały się kroniką zmian społecznych, które zachodziły w XX wieku.

Sztuka, kultura i podróże jako źródła inspiracji

Saint Laurent był nie tylko projektantem, ale także pasjonatem sztuki i kultury. Jego wyobraźnię karmiły obrazy, muzyka, teatr i architektura. Uważał, że moda powinna czerpać ze wszystkiego, co piękne i znaczące w ludzkiej cywilizacji. W jego kolekcjach można odnaleźć nawiązania do wielu artystycznych kierunków i regionów świata.

Najważniejsze źródła inspiracji Yves’a Saint Laurenta to:

Sztuka nowoczesna – poza Mondrianem inspirował się także Matissem, Picasssem i Warholem, tworząc ubrania będące hołdem dla ich twórczości.
Kultury świata – Afryka, Maroko, Rosja czy Chiny były dla niego niewyczerpanym źródłem pomysłów. Czerpał z ich barw, ornamentyki i tkanin, tworząc kolekcje pełne przepychu i egzotyki.
Moda historyczna – często reinterpretował elementy z dawnych epok, jak gorsety, hafty czy militarne detale, nadając im nowoczesny kontekst.
Muzy i kobiety – wśród jego inspiracji szczególne miejsce zajmowały kobiety, które go otaczały: Catherine Deneuve, Loulou de la Falaise, Betty Catroux czy Paloma Picasso. Każda z nich uosabiała inny wymiar kobiecości, który Saint Laurent umiejętnie przenosił na wybieg.

Jego kolekcje nigdy nie były przypadkowe – powstawały z głębokiego zrozumienia sztuki i emocji. Dzięki temu Yves Saint Laurent potrafił nadać modzie rangę artystycznego dialogu z kulturą, czyniąc z niej formę ekspresji porównywalną z malarstwem czy literaturą.

Każdy projekt YSL był świadectwem jego nieustannej potrzeby poszukiwania piękna i wolności twórczej. Niezależnie od tego, czy inspirował się klasyką, czy nowoczesnością, zawsze tworzył z myślą o kobietach – silnych, świadomych, pragnących wyrażać siebie poprzez styl. To właśnie ta idea sprawiła, że jego projekty przetrwały próbę czasu i do dziś stanowią punkt odniesienia dla świata mody.

Kontrowersje i prowokacje

Choć Yves Saint Laurent był mistrzem elegancji i wyrafinowania, jego kariera nie obyła się bez kontrowersji. Projektant nie bał się wywoływać emocji, łamać tabu i otwarcie eksperymentować z granicami estetyki oraz obyczajowości. Wierzył, że moda nie powinna być jedynie piękna – miała również prowokować do myślenia, odzwierciedlać ducha epoki i zadawać pytania o wolność, kobiecość i tożsamość.

W jego twórczości często spotykały się dwa światy – artystyczny perfekcjonizm i buntownicza potrzeba wyrażania siebie. Dla Saint Laurenta moda była nie tyle rzemiosłem, co formą sztuki, która miała odwagę poruszać tematy niewygodne. To właśnie dzięki tej postawie jego projekty budziły zachwyt jednych i oburzenie drugich.

Kolekcja „Liberation” – skandal, który stał się legendą

W 1971 roku Yves Saint Laurent zaprezentował kolekcję, która przeszła do historii mody jako jedna z najbardziej kontrowersyjnych – „Liberation” (znana też jako „Forties Collection”). Inspiracją dla niej była moda lat 40., okres okupacji i powojennej odbudowy, a więc czas niełatwy i wciąż żywy w pamięci Francuzów.

Projektant pokazał na wybiegu stylizacje przypominające garderobę kobiet z czasów wojny: krótkie futerka, jaskrawe kolory, platformy, fryzury z lokami i mocny makijaż. Krytycy uznali to za brak smaku i wrażliwości wobec bolesnej historii kraju. Prasa pisała o „zbezczeszczeniu elegancji Diora” i „prowokacji dla samej prowokacji”.

Jednak z perspektywy czasu „Liberation” okazała się przełomowa. To właśnie ta kolekcja otworzyła drogę dla stylu retro, który w kolejnych latach stał się jednym z najważniejszych trendów w modzie. Saint Laurent, jak często wcześniej, wyprzedził epokę – udowodnił, że moda może reinterpretować przeszłość bez lęku, tworząc nową, świeżą narrację.

Nagość w reklamie i przełamywanie tabu

Yves Saint Laurent był również jednym z pierwszych projektantów, którzy wykorzystali nagość w sposób świadomy, symboliczny i artystyczny. W 1971 roku zgodził się pozować nago do kampanii promującej jego pierwsze perfumy dla mężczyzn. Zdjęcie autorstwa Jean-Loupa Sieffa, przedstawiające nagiego YSL-a na neutralnym tle, wywołało prawdziwy skandal.

Dla wielu osób tamtego czasu było to szokujące – dyrektor kreatywny światowej marki, mężczyzna z branży haute couture, przedstawiony w tak bezpośredni sposób. Saint Laurent jednak nie traktował tego aktu jako prowokacji w sensie czysto marketingowym. Był to manifest szczerości i wolności artystycznej – wyraz przekonania, że projektant sam jest częścią swojego dzieła.

W kolejnych latach dom mody YSL kontynuował tę odważną strategię. Kampanie reklamowe, takie jak te dla perfum „Opium” czy „Rive Gauche”, często balansowały na granicy erotyki i sztuki. Zmysłowe kadry, odważne pozy i tajemniczy klimat stały się znakiem rozpoznawczym marki.

Takie działania wywoływały dyskusje, ale również definiowały nowoczesne podejście do mody. Yves Saint Laurent pokazał, że moda to nie tylko ubranie, ale także postawa, emocja i przekaz. Był jednym z pierwszych, którzy otwarcie mówili o kobiecej seksualności jako o czymś pięknym i naturalnym – nie wstydliwym ani uprzedmiotawiającym.

W jego dorobku artystycznym kontrowersje zawsze pełniły rolę katalizatora zmian. Dzięki nim Saint Laurent poszerzał granice mody, wprowadzając do niej tematy dotąd zarezerwowane dla sztuki współczesnej. To właśnie odwaga, z jaką podejmował ryzyko, sprawiła, że jego nazwisko stało się synonimem nie tylko stylu, ale i artystycznej wolności.

Każda prowokacja YSL miała swój głębszy sens – była refleksją nad tym, czym naprawdę jest piękno, elegancja i autentyczność. W świecie, w którym moda często bywała powierzchowna, Saint Laurent przypominał, że prawdziwa elegancja zaczyna się tam, gdzie kończy się strach przed opinią innych.

Dziedzictwo i wpływ na modę współczesną

Yves Saint Laurent zakończył swoją karierę w 2002 roku, po ponad czterdziestu latach nieustannego tworzenia. Jego ostatni pokaz w Centre Pompidou w Paryżu był swoistym podsumowaniem życia poświęconego sztuce ubioru – retrospektywą, która udowodniła, że jego wpływ na świat mody jest nie do przecenienia. Kiedy zmarł w 2008 roku, cały świat mody oddał mu hołd. Projektanci, dziennikarze i modelki zgodnie uznali, że wraz z jego odejściem skończyła się pewna epoka – epoka prawdziwej elegancji i indywidualizmu.

Saint Laurent pozostawił po sobie dziedzictwo, które nie ogranicza się wyłącznie do estetyki. Zmienił sposób, w jaki kobiety ubierają się, poruszają i postrzegają siebie. Jego projekty, choć powstały dekady temu, wciąż wywierają wpływ na współczesną modę i kulturę. Zrewolucjonizował garderobę kobiet, wprowadzając do niej elementy męskiego stylu, ale jednocześnie zachowując w nich subtelność i elegancję.

Kobieta według YSL – siła, elegancja, niezależność

Dla Yves’a Saint Laurenta kobieta była nie tylko muzą, ale również centralnym punktem jego filozofii projektowej. Projektant dostrzegał w niej nie kontrast, lecz równowagę – między delikatnością a siłą, klasyką a nowoczesnością. Uważał, że ubranie nie powinno definiować kobiety, ale jej służyć. Dlatego jego kolekcje pozwalały kobietom czuć się komfortowo, nie tracąc przy tym poczucia luksusu.

Saint Laurent nadał nowe znaczenie pojęciu elegancji – uczynił ją bardziej dostępną, praktyczną, a jednocześnie niezmiennie zmysłową. Jego wizja kobiety łączyła w sobie wolność i pewność siebie. To on sprawił, że kobiety zaczęły zakładać spodnie do pracy, smoking na wieczór i garnitur na galę. Dziś trudno sobie wyobrazić modę bez tych elementów, a przecież jeszcze kilkadziesiąt lat temu były one wyrazem odwagi i nonkonformizmu.

Współczesne projektantki, takie jak Stella McCartney, Phoebe Philo czy Virginie Viard, często odwołują się do idei YSL – do kobiecości silnej, ale niewymuszonej, do ubioru, który daje swobodę i buduje poczucie pewności siebie. W tym sensie Saint Laurent stał się nie tylko ikoną, ale także punktem odniesienia dla nowoczesnej mody.

Współczesny Saint Laurent – reinterpretacja klasyki

Po odejściu samego projektanta marka Saint Laurent przeszła wiele transformacji, jednak zawsze starała się zachować DNA swojego założyciela. Pierre Bergé, do końca życia wierny współpracownik YSL, dbał o to, by dziedzictwo marki było traktowane z należytą czcią. W 2012 roku stery objął Hedi Slimane, który wprowadził nową estetykę – bardziej rockową, surową, z wyraźnymi odniesieniami do kultury młodzieżowej. Choć jego styl różnił się od klasycznej wizji YSL, był zgodny z jego duchem – odważny, niezależny i nowatorski.

Slimane skrócił nazwę marki do „Saint Laurent”, co wzbudziło kontrowersje, ale jednocześnie odświeżyło jej wizerunek. Później Anthony Vaccarello kontynuował ten kierunek, łącząc nowoczesność z charakterystycznym dla YSL zamiłowaniem do seksapilu, elegancji i teatralności. Dziś marka Saint Laurent wciąż pozostaje jedną z najbardziej prestiżowych i wpływowych na świecie.

Widać w niej nie tylko ducha jej twórcy, ale także nieustanną zdolność do ewolucji. Każda nowa kolekcja jest swoistym dialogiem z przeszłością – reinterpretacją klasyki, która nie traci na aktualności.

Aby lepiej zobrazować, jak marka zachowuje równowagę między tradycją a nowoczesnością, warto przyjrzeć się kilku kluczowym aspektom jej współczesnego funkcjonowania:

Kroje i linie – nadal inspirowane klasycznymi fasonami Saint Laurenta, z wyraźnym akcentem na talię, ramiona i prostotę formy.
Estetyka – ciemna paleta barw, czarne smokingi, metaliczne akcenty i luksusowe tkaniny wciąż dominują na wybiegach.
Filozofia marki – nacisk na indywidualizm, pewność siebie i sensualność, które są fundamentem wizji YSL.
Wizerunek kobiety i mężczyzny – oboje są silni, stylowi, a ich garderoby często przenikają się wzajemnie, kontynuując ideę uniseksowości zapoczątkowaną przez samego Saint Laurenta.

Dziedzictwo Yves’a Saint Laurenta to coś znacznie więcej niż archiwalne projekty. To sposób myślenia o modzie – jako o sztuce, która odzwierciedla człowieka, jego emocje i czas, w którym żyje. Jego wpływ widać w każdym detalu współczesnej mody: w minimalizmie form, w odwadze do łączenia stylów i w przekonaniu, że piękno nigdy nie powinno być ograniczane zasadami.

Yves Saint Laurent pozostaje inspiracją dla twórców, którzy – tak jak on – wierzą, że moda ma moc wyzwalania i przemiany. Jego dziedzictwo trwa, bo było oparte nie tylko na estetyce, ale przede wszystkim na zrozumieniu człowieka i jego pragnienia wolności.

Podsumowanie

Yves Saint Laurent był projektantem, który na zawsze odmienił sposób myślenia o modzie. Jego twórczość stanowiła wyjątkowe połączenie klasyki i odwagi, tradycji i buntu, elegancji i prowokacji. Potrafił jednocześnie zachować wierność kanonom piękna, a przy tym nieustannie je podważać i reinterpretować. Dla niego moda była nie tylko ozdobą, ale przede wszystkim formą sztuki, a ubranie – środkiem wyrazu osobowości i wolności.

To właśnie Saint Laurent jako pierwszy dał kobietom możliwość wyrażania siły poprzez strój. Jego projekty pozwalały im poczuć się niezależnie, a jednocześnie zachować zmysłowość. Garnitur „Le Smoking”, transparentne bluzki czy safari jacket stały się nie tylko ikonami stylu, lecz także symbolami emancypacji i odwagi. Każdy z tych elementów mówił o kobiecie, która nie boi się być sobą i nie podporządkowuje się narzuconym normom.

Saint Laurent miał niezwykły dar łączenia prostoty z wyrafinowaniem. Wiedział, jak wydobyć z kobiecej sylwetki to, co najpiękniejsze, bez przesady i bez sztuczności. Jego podejście do projektowania było pełne szacunku dla formy, tkaniny i ruchu. Zawsze powtarzał, że ubranie powinno żyć razem z osobą, która je nosi – nie przytłaczać jej, ale podkreślać indywidualność.

Dziedzictwo Yves’a Saint Laurenta nie kończy się na jego kolekcjach. To sposób myślenia o modzie jako o narzędziu wyrażania emocji, osobowości i kultury. Jego wpływ jest wciąż obecny w projektach współczesnych domów mody, w sposobie, w jaki kobiety ubierają się dziś – swobodnie, świadomie i z przekonaniem, że styl to coś więcej niż trend.

Yves Saint Laurent pozostaje symbolem artystycznej niezależności i wierności własnej wizji. Jego historia to nie tylko opowieść o sukcesie, ale również o pasji, determinacji i odwadze w dążeniu do doskonałości. W świecie, w którym moda często ulega chwilowym fascynacjom, jego prace przypominają, że prawdziwa elegancja jest ponadczasowa, a siła stylu tkwi w autentyczności.

Dzięki swojej niezwykłej wrażliwości i nieustannej potrzebie odkrywania nowego Yves Saint Laurent na trwałe zapisał się w historii mody jako projektant, który nie tylko ubierał kobiety, ale także inspirował je do tego, by żyły zgodnie ze sobą. To właśnie dlatego jego imię, mimo upływu lat, wciąż brzmi z taką samą siłą – jak synonim odwagi, klasy i wolności.